|
yolculuk sana yolculuklar bulurum, yine gideriz geride kalır hısım köyler akraba kasabalar uzaklar annemiz olur eteklerine oturur, şehirler ezberleriz isli akşam karanlıklarında dumanı tüten ayrılıkların izi hayal üfler bacalar kapanan her kapı, sönen her ışık yalnızlığa sürer bizi dilin sürçmediği sözdür sevgi işler durur aramızda mekiği oteller anlar halimizden sokakları açıp özgürlüğümüze mutluluk sepeler bir yağmur geçiği kendimize döneriz yeniden gözyaşı silinmiş iki ıslak mendil gibi çınlar kulaklarımız bir saatin vurduğu huzurlu sessizlikte belli ki. anılmaktayız
|
