|
1. yağmura uydum sürüklendim sokaklar boyu nemli bir gülümseyişle yüzlerine baktım insanların küflü duvarları andıran karaşın yüzlerine sildim gözlerinden gölgelerin tortusunu yıkanıp yalınlaştık sevinç çığlıkları gibi sonrası ışımaklar oldu, durgun ve parıltılı ışımaklar ağlamış da açılmış gibi durulttu koca bir kentin yüreğini ufkun ardından birden peydahlanan bulutların gümbür gümbür boşalan öfkesi 2. yine kaş çatmasa gök içlenmese yer bir de geçmiş olsak biz de bulutlar gibi azala azala yürüdüğümüz yollardan yüzümü görsem sularda uzak ve yitik anlamıyla baksam ona bütün yabancılığımla yine yağmura uysam sürüklensem sokaklar boyu yunup yıkansa içim sıyrılıp çekilsem bu derin uykudan
|
