Yaşamam gerekiyor

yaşamam gerekiyor

yaşamam gerekiyor: kırılgan günışığını parlatmak için
            sulara vuran gülen yüzlerin aydınlığıyla
            yağmuru geçmek, ferah bir aydınlığa çıkmak için
            derin uyumuş dostları
depremden habersizleri uyandırmak için
           
yaşamam gerekiyor: esip alınlardaki teri silmek için
            gökyüzünün mavi serinliğiyle
            yorgun bedenleri okşamak için
            kıldan ince köprüler ve körlerin iplik geçirdiği iğneler aşkına
            bir cenneti öpüp kenara koyarak
            kendi cehennemimde kana kana kaynamak için
            kesilmişken bile şahdamarım
            hayatımın kumarını oynadığını sanmak 
            gibi bir çocuksu avuntu
            üçayak sehpaların dikine duruşu
            denizleri gezen gezmiş
            asılan aslanların inandığı doğrular kıyıda köşede
            yörüngesi kayık şakülü kaçık dünya
            ellerimle yazdığım iki dize
            eflatun yansımaları ilkçağlardan
            devlet
ve nöbet
karanfillerle soluyan bütün bahçelerde
gece geçilmiş “uykusu derin şehir”lerin karanlık siluetleri
yorgun kasabaların buğulu şafakları
ve hepsinde o kaskatı sessizlik
ötegeçelerden gelen
yankısı çığlar düşüren çığlık
kış uykularına gömülmüş sisli diyarlarda
 
yaşamam gerekiyor:  anılar yitmesin
            türküler kulaktan kulağa geçsin diye
            amansız güzellikleriyle alımlı dünya
            ve ömrün ışıldayan dipsuları
            görünsün diye bütün berraklığıyla
            sevinçle ışıldayan ne varsa
            gözler, otlar, dalgacıklar
            özgür olsun diye
            kör kuyulara kilitlenen su  
            coşkuyla çarpsın diye yürek
            sakınmadan söylensin diye söz
 
yaşamam gerekiyor: analar ayrılmasın kuzularından
            özlemle kavrulmasın gülce yürekler
            boğulup gitsin çığlıklar hıçkırıklar
            gülüşler gülümseyişlerle aydınlansın dört bir yan
            yeni tarihler okunsun okullarda
            savaşlarla başlamayan
            içimiz ılısın süt sıcağı sevgiden
            geride kalsın ürperten karanlığın korku dolu öyküleri
            hain pusuların kirli dolapların masalları
            yanlış efsaneler sahte kahramanlar
            çağların göz boyacıları
geride kalsın
 
yaşamam gerekiyor:
            yanık izleri sıyrılsın diye tenimizden
            boşalsın içimizin zindanları
            akça günler yayılsın sere serpe ömrümüze
            gülsün dünya sofrasının kardeşleri
            “olursa bir şikâyet, ölümden olsun”
           
yaşamam gerekiyor
            yaşamı ve dünyayı
            insanca bölüşmek için!