|
yağmurlar çoktandır yoldaşım artık üşümüyorum kar yağarken bile içimde bir ürperti var, biliyorum ansızın kendime geliyorum bir ibadet duygusuyla fısıldıyorum önce annem duysun: onu seviyorum içimin aydınlığında pırıl pırıl sözcükler sabahlara öten kuş gibiyim bencik bencik konduğum beyaz teninde eriyip kaybolmuş gibiyim gökyüzü tenhalığında kimsesiz uçarken saçmayla sapanla değil aşkla vurulmuş gibiyim önce annem duysun: onu seviyorum bu güller böyle kokmazdı biliyor musunuz bu bacalar böyle tütmezdi bu trenler böyle şenlikli, hiç gitmezdi ansızın o güneş balkıdı içimde her şey birdenbire değişti önce annem duysun: onu seviyorum farkındayım kendimle çeliştiğimin dünya çiçeğe kesse de gözüm kör düşlerimde bile hep onu görüyorum kokladığım taçyaprakları dökülüyor yalnızlığımın duvarlarında onun sesi ben bir aynayım, onunla görünüyorum önce annem duysun: onu seviyorum gizli bir lambadır odamda şiirlerime vurur ışığı gecelerim delik deşik uykularım bölük pörçük ne kadar kendime çekilsem ıssızlığıma uzanıyor gölgesi önce annem duysun: onu seviyorum dalgalar denizler zamanıdır rüzgârım o benim açtım işte yüreğimin yelkenlerini esiyor, esiyorum isterse dünya duysun: onu seviyorum
|