önce annem duysun
yağmurlar çoktandır yoldaşım
artık üşümüyorum kar yağarken bile
içimde bir ürperti var, biliyorum
ansızın kendime geliyorum
bir ibadet duygusuyla fısıldıyorum
 
önce annem duysun: onu seviyorum
içimin aydınlığında pırıl pırıl sözcükler
sabahlara öten kuş gibiyim
bencik bencik konduğum beyaz teninde
eriyip kaybolmuş gibiyim
gökyüzü tenhalığında kimsesiz uçarken
saçmayla sapanla değil
aşkla vurulmuş gibiyim
 
önce annem duysun: onu seviyorum
 
bu güller böyle kokmazdı biliyor musunuz
bu bacalar böyle tütmezdi
bu trenler böyle şenlikli, hiç gitmezdi
ansızın o güneş balkıdı içimde
her şey birdenbire değişti
 
önce annem duysun: onu seviyorum
 
farkındayım kendimle çeliştiğimin
dünya çiçeğe kesse de gözüm kör
düşlerimde bile hep onu görüyorum
kokladığım taçyaprakları dökülüyor
yalnızlığımın duvarlarında onun sesi
ben bir aynayım, onunla görünüyorum
 
önce annem duysun: onu seviyorum
gizli bir lambadır odamda
şiirlerime vurur ışığı
gecelerim delik deşik
uykularım bölük pörçük
ne kadar kendime çekilsem
ıssızlığıma uzanıyor gölgesi
 
önce annem duysun: onu seviyorum
 
dalgalar denizler zamanıdır
rüzgârım o benim
açtım işte yüreğimin yelkenlerini
esiyor, esiyorum
 
isterse dünya duysun: onu seviyorum