|
kuş masalı kuşlara söylerim sana çocukluğunu getirirler o ince patikalardan yeşil, çiçekli bayırlara kelebekler gibi inersin eteklerinde günışığı annenin öpücüğü alnında rüzgârlara çıkarsın karanlık kime dokunabilir sevgi aydınlatıyorsa içini bölüşülen lokmalar, oyun sevinçleri dalgın avlulara inen akşamlarda çağrılmak korkusu ceviz, çınar, çitlembik estikçe bilgedirler bilinir rüzgârla söyleştikleri tanıktır gökte yıldız ayın ürperdiği geceler suların yalnızlığı söylediğine ıssız orman içlerinde sonra benim yokluğum uçup gitmekle eş kırlangıç kanatlarıyla çıvdığım iğreti maviliği gök aydınlığının nereden baksam uçurumdur savrulduğum kuşlara söylerim seni bana getirirler yokluğun geçer, kalbim kendine gelir ezberim bozulur hıçkırıklarımı salıveririm ağlarım istediğim gibi sonra yine mavi yine kelebekler ve günışığı derken ince patikalardan çiçekli bayırlara savrulan iki çocuk gölgesi
|
