|
1. imbatı dök yazıya şiir olur söz renk değişir serin mavi İzmir olur (…) 4. teninde nice hoyrat elin okşantısı bir çocuk gibi gülümsüyor kentim benim, ince kızım, cerenim ağlayıp ağlayıp açılmış gibi sabahlara nazlanıyor yüzünde eski masalların izleri (…) 6. dalgalar kırık fenerler sönüktür demir tarar gecenin ışıkları imgeleminde dipsularının yakamozlarla söner gizemi bir imparator sanılsa da körfezin divanında o yalnız ve uzak gemi bir çocuktur düşlerin beşiğinden sallanan gecedir ve gök kamaşır kendi aydınlığından 7. ay açar karanlıklar kapısını altın tozlarıyla kuşatır gökyüzünü dingin yer çöker ağırlığından adı izmir olsun hıdırellez ateşlerinden atlayan o haşarı çocuğun
|
