geleceğin insanları için yazılmış aşk tabletleri – VII
o ses hep duyulacaktır. gecenin en derin
yerinde. günün çatal yalnızlığında,
zamanın duraksadığı ölüm anlarında, o ses
hep duyulacaktır. özlemle geçmiş iki
ömrün iniltisi olarak topraktan ve sudan
ve rüzgârdan işitilecektir. bilinsin ki,
seven o iki ruh, birbirini sonsuza dek
çağıracak, çağıracaktır. aşkın ölümsüz
eli onları tutup birleştirinceye dek,
kurumuş kemiklerin ney olup öttüğü
öte zamanlarda o ses hep içinize
işleyecektir. belki, her şeyi yıkan bir
depremin dinmeyen uğultusudur o. onun
yarattığı fay kırığı yeni göçüklerle daha
da derinleşecektir. Sonra o iki sevgili,
toprağını arayan kökler gibi boşluğa
uzanacaklar ve hep, birbirlerini
arayacaklardır. kavuşmanın kampanası
boşlukları dövmedikçe, buzul iklimleri de
durduramayacaktır onları, alev alev yanan
çöl yazları da. yerle gök karışsa da,
denizler savrulsa da, uzak uzak anılan
sizmişsiniz gibi, siz de o derin sevgiyi
bölüşmüşsünüz gibi, kulaklarınız hep o
sesle çınlayacaktır.