|
-buket’e- bir sonyaz savrulsa da dallarında gecenin bir poyraz dağıtsa da yıldızları içimde deli dolu sevinçler dokunma sakın, şimdi çocuğum o solmuş resimler o hırpalanmış gülüşler alıp götürse de civan günlere yarın yine yanı hüsüyin’im her şey o kadar uzak ki anla kimsesizliğimi artık yalnızlıklar şövalyesiyim dokunma sakın, şimdi çocuğum yüreğime sokulan kimdi bir ajan gibi benim uzun yolları aşan yüreğime sonsuz bozkırlara trenlerle taşınan kederi yükleyip boşaltan kimdi gönül yorgunluklarını, hasret yangınlarını dokunma sakın, şimdi çocuğum aşar camları gözlerimize bulaşır küflenir içimiz, yıkanır seslerin tozları yürekler buz kesmiştir düşünceler kilitli dokunma sakın, şimdi çocuğum hep sen kalırsın gecenin iniltisi geçer çünkü acının durağıdır sevişken yürekler yalnız şairler bilir kederini senin ey yakutlara işlenmiş hüzün bir sen kalırsın yürek buğulanır o azgın kıranlardan, sonsuz kaçgınlardan dokunma sakın, şimdi çocuğum sustun hep ağzında o koca düğüm savrulup sevda çavlanlarına kimbilir kaç kez düştün ey benim düş kasırgası gençliğim dizeler tutsağı gözlerim ey ele geçmez bağımsızlık, ey yitik özgürlük ey acılar kitabı ömrüm sür atını sür ölüm hükmünü biçene dek şiir soluyorum, soluğumu içine çek ama dokunma sakın, şimdi çocuğum
|
